رحمت و رحمان نام پدر و پسر ایرانی است که در این فیلم مشکلات خانواده باکویی را با کمک یکدیگر رفع کنند. این اسامی که در واقع از صفات خداوند نشات گرفته و مشتمل بر عمومیت و خصوصیت لطف اوست در برخورد این دو فرد ایرانی با اتباع کشور همسایه گنجانده شد است.
القای غفلت جمهوری اسلامی ایران از مردم خویش
از القائیات منفی این فیلم تاکید بر این نکته است که ایران به دلیل پرداختن بیش از حد به کشورهای همسایه از مشکلات مردم خویش غافل گشته است. این پیام در صحنه های مختلفی از فیلم دیده میشود اول آنکه رحمان در حین سفر امدادرسانی خود به مردم افغانستان زخمی شده و در نهایت فوت می کند نکته دوم در این است که پس از قطع نمودن دستگاه های متصل به او قلبش را به یک باکویی اهدا می کنند و در نهایت رحمت پدر رحمان به دلیل آنکه درگیر مسائل خانواده باکویی میشود، فراموش کند هدیه و نذورات مردم را به حرم امام رضا علیه السلام برساند.
157